Weer thuis!

Na zo goed als een extra weekje Kuala Lumpur eindelijk de bevestiging van Malaysian Airlines ontvangen dat we naar huis mochten! Wat een fijn bericht want we hadden het wel redelijk gehad. De dag van vertrek bleek echter op het vliegveld al snel dat velen een soortgelijke bevestiging had ontvangen en wij nog zeker 3 uur in de rats hebben gezeten of we daadwerkelijk die dag zouden vertrekken. Na veel pushen, geduld en een ongedurige Reijer bovenop de balie was het dan toch zover: naar huis! De vlucht was redelijk verlopen. Gelukkig waren diverse medepassagiers bereid van stoel te ruilen want drie stoelen totaal verspreid door het vliegtuig was natuurlijk wel erg vervelend. Verder werd er weinig geslapen aan boord en kwamen we behoorlijk doodmoe aan op Schiphol.

Inmiddels zijn we alweer een dikke anderhalve week thuis en went het ritme hier ook wel weer op de een of andere manier. Reijer herkende ons huis niet meer als zijnde ons huis maar als 1 groot speelparadijs met veel enge beesten op 'zijn' kamer. En Seger vond het heerlijk: lekker bruin brood met kaas! Maar ook: 'gaan we vanavond naar een ander hotel??' en 'gaan we zo met de taxi?'. De mannen hebben er ook alweer een weekje creche opzitten en dat ging prima. Ook Reijer vermaakt zich prima in de zandbak en mist papa en mama niet meer iedere minuut. En Seger hebben we maar snel voorzien van nieuwe schoenen toen we erachter kwamen dat 2 maten kleiner niet meer volstond. Tja en papa en mama die doen ook weer gewoon mee..

We kijken terug op een fantastische ervaring! Reizen met kinderen is super. Het was heerlijk zoveel tijd met elkaar door te brengen en te hebben! Het was intensief en we hebben ze zien groeien. Over een tijd(je) zeker weer!!

En we gaan nog niet naar huis........bonus of malus

Donderdagavond plaatselijke tijd 9:00 stonden we op KL airport waar we voor het eerst te horen kregen dat er gezien een giga aswolk voorlopig geen vliegverkeer naar West-Europa mogelijk is. In afwachting van extra info wel de in-check gedaan en achter de duane de nacht doorgebracht. In de loop van de ochtend werd de ernst van de situatie duidelijk en zijn we weer naar het vetrouwde Ascot-hotel vertrokken in KL. Vlucht staat nu voorvanavond 23:55 in de planning maar het lijkt er sterk op dat het deze toch weer een paar dagen uitgesteld gaat worden en dat isprecies het verschil tussenwel primaen flink balen. KL is een heerlijke stad maar het nieuwtje is er nu toch wel redelijk af en de atracties/bezienswaardigheden maken de eerste keer meer indruk dan tweede (of waarschijnlijk derde keer) daarnaast worden we volgende week op de Vijzelstraat en de Brediusweg verwacht waar we toch wel zin in hebben. We hopen vanacht te vertrekken maar als je sommige deskundindigen mag geloven kan het nog vele dagen duren........

The end

Zitten nu in KL en vanavond om 23:55 gaat onze vlucht naar A'dam. KL beviel ook voor de tweede keer.Naast het hotel is een groot park met een giga speeltuin (met schaduw) waar de heren helemaal los kunnen. Als ze dan moe gespeeld zijn gaan ze in de buggy en slenteren we met ze door de malls waar het goed shoppen en eten is. Gisteren naar een ontzettend mooi (en groot) vogelpark geweest. Waar Seger echt nergens bang voor is slaat de paniek bij Reijerflink toe -> Seger wilde met een aantal grote vogels op de foto echter dit ging Reijer veel te ver en zn verdriet was groot. Na 9 vluchten beseft Reijer ook dat we echt de lucht ingaan en op het einde moeten landen.....waar er de vorige 8 vluchten helemaal niets aan de hand was moest er nu een flinke traan worden gelaten (en zat hij echt zielig op schoot te trillen). Eenmaal op de grond wist hij niet hoe hard hij moest klappen (met de tranen nog in de ogen) van opluchting en tot grote hilariteit van de omzittende passagiers. Seger is met sprongen vooruit gegaan en loopt en klimt alsof er vrij weinig aan de hand is (goed om te zien!). Voor het eerst maakt hij echt grote afstanden en neemt Reijer aan de hand mee (en voelt zich dan helemaal het mannetje). Helaas zit deze heerlijke reis er bijna op en het was super!!We zijn benieuwd wat de volgende bestemmingen zullen zijn.........

Groeten,

Reijer, Seger, Fatem en Heike

10,9,8,7,6....

Gili Trabagan (in van de Gili eilanden op Lombok) was echt gewelidg! By far de mooiste strandlocatie van deze reis.Het is een klein eiland (in een paar uur kun je erom heenlopen) met prachtige stranden, mooie accomodatie en een azuurblauwe zee. Ons hotel lag pal aan het strand (waar we dus ook aan het ontbijt zaten). Langs het strand stonden veel bomen dus meer dan voldoende schaduw om in te spelen en meteen snorkel over het koraal te snorkelen, prachtig.We hebbenals echte hollanders nog een rondje om het eiland gefietst (met kinderzitjes!).Na vier dagenbesloten toch maar weer richting Bali te gaan en de oostkust van Maleisie toch maar te skippen. Jimberan zou de eindbestemming van dit heerlijke eiland moeten zijn. Na 1,5 uur op de speedboot en 2,5 uur in de taxi bleek het vinden van een gechikt hotel in Jimberan een regelrechte ramp en bij nader inzien was het toch niet die bestemming die we in gedachten hadden dus meteen weer vertrokken richting het uiterste zuid-oosten (Nusa Dua). Nusa Dua is een echte strandbestemming die in echt willekeurig vakantieland zou kunnen liggen met alleen maar luxe hotels envreselijk veel toeristen.Maar voor ons prima om de laatste dagen in Bali te genieten (en erg veel warungs waar je heerlijk kunt eten). De heren vermaken zich nog steeds prima. Reijer kijkt iedereen met een schuinkopje aan en begroet dan luid en duidelijk met Bye Bey! Hij voelt zich soms zo stoer maar vaak genoeg slaat de paniek toe. Gisteren tijdens het avondeten kwam uit het niets een dansgroep (verkleed in traditionele kleding incl maskers) het terras oplopen en meneer was werkelijk ontroostbaar. Vandaag werd Heike op het strand ingegraven en de paniek was niet minder dan gister, papa verdwijnt in het zand........Seger voelt zich helemaal de grote broer en we vinden hem errug gegroeit in alles (en jaja hij zit steeds vaker op het grote toilet en vertelt er heerlijk op los!). Vandaag hebben we ons ticket naar KL geboekt om de laatste drie dagen van deze trip in het zelfde hotel te verblijven alwaar dit hele feestje begonnen is...

Richting Lombok

Vanuit Lovina richting het enige nationale park van Bali gereden en in een heerlijke villa (met prive zwembad) in het dorpje Permuteran verbleven. Idee was om vanuit deze locatie het park te verkennen echter al snel bleek dat het niet echt geschikt was voor jonge kinderen (trekkings te lang en te zwaar). Zelf op zoek gegaan naar een gids om een gedeelte van het park (mangroves) per bootje te bekijken. Deze gids bleek een al snel na vertrek m.n. geintresseerd te zijn om met zo min mogelijk inspanning zoveel mogelijk pieken aan ons te verdienen. Boottocht was geen succes en na een uur waren we weer terug bij de villa (met een kwaade gids die z'n geld toch wilde hebben en waar hij uiteraard naar kon fluiten). Volgende bestemming was Sanur en deze bestemming was een schot in de roos. Heerlijk strand en qua uitstapjes erg veel te doen. Aangezien we in Maleisie en Thailand geen souveniers hadden gekocht, begon het toch wat te kriebelen. In Ubud hadden we prechtige stoelen gezien en we hadden van een local vernomen dat vlak onder Ubud in een ander dorpje prachtige dingen worden gemaakt (die vervolgens overal in het land verkocht worden). Om lang verhaal kort te maken.....na heel wat uitzoek werk hebben we 6 m3 van een container geregeld waar inmiddels een aantal beelden in staan, een waanzinnig gave kast uit Oost Timor en vier stoelen (ja toch nog even op en neer naar Ubud) -> nu nog even afwachten of de spullen ook echt de haven van A'dam gaan bereiken. Vanuit Sanur zijn we naar Candidasa gereden (Oost kust). Vanuit hier hebben we een indrukwekkend waterpaleis bekenen, een aantal dorpjes met de oorspronkelijke bevolking bezocht. Idee was om ook nog naar een overdekte markt tegaanmet alleen locals echter toen na 2 min. de eerste rat gespot was wist Heike niet hoe snel hij de uitgang moest bereiken. Vanochtend met de herennaar een afgelegen maar prachtig strandje geweest waar ze heerlijk gespeeld hebben.Morgen vetrekken we met de boot richting Lombok (Gili eilanden). Helaas nog geen enkel idee waar we gaan overnachten want het blijft lastig om op bali twee kamers met 'connecting door' te vinden.

Reijer blijft het allemaal prachtig vinden en het is voor hem nog steeds een grote ontdekkingstocht maar owee als papa of mama even uit beeld zijn (dan is hij weer 1,5 jaar). Het zal nog een hele opgave worden om het weer naar de creche te krijgen. Seger doet ontzettend goed zijn best. Hij maakt heerlijk veel meters op het strand, zit onwijs stoer zijn plas op het grote toilet te doen maar heeft er ook af en toe echt geen zin in en ligt dan lekker dwars. Beginnen Seger langzaam voor te bereiden dat een vakantie niet voor eeuwig is en waar hij een aantal weken geleden verontwaardigd aangaf echt niet naar huis te willen wordt hij nu toch al wat enthousiaster als de naam van de creche valt. Nu op weg naar hotel nr. 21 en dan nog ruim tien dagen.......

En nog een keer gelukkig nieuwjaar!

We zijn alweer ruim een week in Bali en hebben hier het Balinees oud/en nieuw gevierd. Oud- jaarsdag staat in het teken van het verjagen van alle boze geesten. Dit gebeurt middels een optocht met grote monsters en vuurwerk. Nieuwjaarsdag (silence day) moet iedereen binnen blijven, mag er geen vuur gestookt worden en moeten alle lichten uit blijven zodat dezelfde geesten denken dat er niemand meer op Bali aanwezig is. Erg leuk om mee te maken!

Bompa en Bomma waren een aantal dagen voor ons ook aangekomen op Bali en we zijn de afgelopen week dan ook met z''n zessen op pad geweest.Eerste stadje dat we hebben aangedaan was Ubud. Hotel was waanzinnig luxe (ben bang dat dit eenmalig was) eten top, stadje erg leuk om door heen te lopen en de omgeving prachtig. We zijn met zijn allen door een ontzettend mooie vallei getrokken met de mooist mogelijke uitzichten (reisterrassen, water en bergen).Ubud staat ook bekend om het monkey forrest en hier gingen de mennekes helemaal uit hun dak. De ontelbare gibbons hebben zo'n impact gehad (m.n. die ene die een aantal meter aan het been van Seger hing) dat de heren de slaap slecht konden vatten en Seger hardop droomde over de vele apen. Vanuit Ubud zijn we verder naar het noorden getrokken waar we drie dagen hadden geboekt op een mooi resort op een koffieplantage in de heuvels. De locatie was inderdaad prachtig echter sinds de opening is er volgens het vrouwelijke gedeelte van het reisgezelschap niet meer gepoetst. Daarnaast lag het resort echt in niemandsland. Bompa en Heike (met Reijer op de rug) hebben geprobeerd naar het dichtsbijzijnde dorpje te lopen om vandaar een taxi terug te lopen. Na een klein uurtje dorpje nog niet bereikt laat staan een taxi te zien dus liftend teruggekomen. Al snel besloten om de volgende dag door te rijden naar Lovina (Noord kust). In Lovina is er bar weinig te doen maar dat is nu juist de charme. We hebben hier een paar mooie wandelingen gemaakt en vanochtend naar de warmwater bronnen geweest. Aangezien Reijer heeft besloten niet meer in water van 20 graden te willen, waren de 38 graden ook door hem goedgekeurd. Seger heeft zich ook nog heerlijk laten masseren door de harde waterstralen. Vanmiddag hebben we Bompa en Bomma uitgezwaaid maar de doos vol lego zalde mennekes dagelijks aan hen herinneren!

Sawadee Thailand

Eerste indruk van Bangkok waszeer positiefechter al snel kwamen we tot de ontdekking dat deze smokkie stad met name een succes is met z'n tweetjes of met een kleintje op je rug maar niet met twee ongeduldige en actieve heren en een buggy. De stad staat 24/7 vast met auto's dus je moet zoveel mogelijk doen over water/metro of sky train want de afstanden zijn veel te groot om te lopen. Echter een tweede probleem is dat het er vergeven is van de trappen. Een driebaansweg kun je oversteken met een voetgangers brug (ca 35 treden op en af). Voor je de fantastische shopping malls in kon moest je buiten eerst een mega trap galerij overwinnen de we werden al vrij snel helemaal gek van het getil bij 35 graden. Daarnaast geregeld in een taxi gestapt en na 500 meter (en 25 min. verder) gaf de taxi chauffeur het op en zette hij de auto aan de kant -> succes.Daarnaast hebben we in vier dagen tijd nog nooit zo vaak in een rij moeten wachten waar we echt het nut niet van inzagen........erg fijn met de kids. Naast dit kleine leed wel erg genoten van de Klongs, paleis, weekend mark,parkenen denight bazar. Na Bangkok zijn we 150km naar het noorden gereden richting Kanchanaburi. We zitten op het allermooiste plekje tot nu toe: Het Oriental Kwai Resort en onze mega luxe bungelow ligt strak aan de rivier. Het uitzicht is sprookjesachtig en dit is heerlijk na de twee steden tripjes. Gisteren met de heren met een treintje over de de welbekende 'bridge' gereden en dit was naast erg leuk ook nog eens erg interessant. Na een tip van de hotel eigenaar naar een afgeleten terrein gereden waar een groothandel lag met typische thaise meubels/beelden en rommel). Nog nooit zoveel gave dingen gezien om te kopen en mee te nemen naar huis (voor belachelijk weinig geld). Helaas spraken de medewerkers nauwelijk engels en werd het ons niet duidelijk of we het eventueel aangeschafte waar konden versturen/verschepen). Rest van de dag op de site's van DHL en Fedex gezeten om tot de conclusie te komen dat we al dat moois niet in ons huis zal komen te staan.

Zometeenrijden we richting een hotel vlak bij het vliegveld (Bangkok)waar we morgenvroeg een vlucht hebben richting Bali. Het wordt nog even spannend of het allemaal gaat lukken want Bangkok is momenteel vergeven van de rode vestjes (diezelfde mensen die vorig jaar het vliegveld drie weken bezit hebben gehouden). Er was sprake dat ze alle toegangswegen naar Bangkok zouden blokkeren (waardoor we het vliegveld niet kunnen bereiken) echter laatste berichten geven aan dat het niet verder gaat dan protestmarsen en gedeeltelijk blokkade dus het lijkt mee te vallen.

We kijken enorm uit naar Bali en de mannenverheugen zich op alle kado's van Bomma en Bompa die we over twee dagen gaan zien in Ubud.

Olifanten en tempels

Chiang Mai, Noord Thailand was een groot succes. Op zich was de stad niet eens zo bijzonder maar de vele wonderschone tempels, de omgeving, alle ritjes met de tuk tuk en de night bazar maakten het toch zeer de moeite waard. Wat natuurlijk niet kon ontbreken was het olifanten ritueel dus de fam. is naar een olifanten show geweest waar een kleine 100 olifanten evenveel touristen moesten vermaken. Het ritje op de rug moest natuurlijk ook gemaakt worden en de heren vonden het weer fantastisch. Reijer is helemaal in de ban van olifanten en heeft ontdekt dat bij alle olifanten die in de stad te koop staan (of in de lobby van het hotel) de slagtanden verwijderd kunnen worden door er heel fanatiek aan te gaan hangen en trekken (hij heeft hier net geen dagtaak aan maar op het moment dat meneer ons hotel naar binnen liep stond personeel al klaar om het vaste ritueel te aanschouwen). Zo'n beetje elke avond de night bazar bezocht waar je echt alles wat maar in Thailand gemaakt werd kon kopen. Aangezien de mannen op de bazar zo blij werden van alle vissen (dood of levend) ook nog maar het grootste zoutwateraquarium van Azie bezocht.

In de tussentijd hebben we toch maar besloten naar Bangkok te vliegen. Inmiddels zijn we hier aangekomen en na een dag rondbanjeren zijn we erg enthousiast. We zijn benieuwd hoe we alle hectiek van deze stad de komende dagen gaan beleven.